Drogą z Ochoty na Czerniaków. Historia Alicji Czerwińskiej
Alicja Czerwińska, ps. ,,Małgorzata” to urodzona w 1926 roku działaczka konspiracji antyhitlerowskiej. W wieku osiemnastu lat jako łączniczka dowództwa w batalionie „Parasol” Armii Krajowej wzięła udział w powstaniu warszawskim, bijąc się z okupantem niemieckim na Ochocie, Mokotowie, Śródmieściu czy Czerniakowie.
Alicja Czerwińska urodziła się w sobotę 20 lutego 1926 roku w Warszawie. Przyszła na świat jako córka Franciszka i Bronisławy z domu Jarosz. Jej starszą siostrą była Mirosława, ps. ,,Krystyna”. Edukację zdobywała w Gimnazjum imienia Juliusza Słowackiego w Warszawie.
W czasie okupacji hitlerowskiej Alicja Czerwińska działała w polskim podziemiu zbrojnym. Od 1941 roku pełniła służbę w 1. Szturmowej Kompanii Ciężkich Karabinów Maszynowych (1. SKCKM). Z kompanii Alicja Czerwińska przeszła w 1943 roku do Kedywu Komendy Głównej Armii Krajowej ,,Agat”. Następnie przeszła do batalionu „Pegaz” (późniejszego „Parasola”). Była jedną z trzech łączniczek dowództwa tego batalionu.
W czasie powstania warszawskiego stanęła przeciwko siłom niemieckim w stolicy. Wybuch walk zastał Alicję Czerwińską wraz z łączniczką Jadwigą Kieszkowską, ps. ,,Rena” na Ochocie. Tam walczyły przez krótki czas po czym dostały się w ręce niemieckie. Obie uciekły z kolumny marszowej i przedarły się droga okrężną na Mokotów. Kanałami przeszły do Śródmieścia, w którym 4 września odnalazły oddział macierzysty i w jego składzie przeszły na Górny Czerniaków.
Grób Alicji Czerwińskiej na Powązkach Wojskowych. Źródło: Wikipedia Commons / domena publiczna
Alicja Czerwińska poległa przenosząc meldunek przy dziurze w murze, na tyłach posesji Ludna 3. Zginęła w wieku 18 lat. Została pochowana na Powązkach Wojskowych w kwaterach żołnierzy i sanitariuszek batalionu „Parasol” (kwatera 24A-7-7). Za swoją wierną i oddaną służbę Alicja Czerwińska otrzymała Krzyż Walecznych.
Kacper Mizdal, pasjonat historii, autor popularnego w mediach społecznościowych cyklu ,,Historia z Kacprem”.
