Od Kłajpedy do Drezna. Historia Ireneusza Załuskiego
Wywodząca się ze średnio zamożnej szlachty mazowieckiej województwa rawskiego rodzina Załuskich herbu Junosza zapisała się na kartach historii Polski. Członkowie rodziny piastowali ważne stanowiska państwowe oraz byli świadkami kluczowych wydarzeń historycznych. Przybliżmy sobie postać powstańca styczniowego oraz uczestnika wojny prusko-austriackiej Ireneusza Załuskiego.
Ireneusz Załuski herbu Junosza urodził się 10 sierpnia 1835 roku w Kłajpedzie. Przyszedł na świat jako kolejny syn marszałka szlachty powiatu upickiego i jednego z dowódców powstania listopadowego na Litwie – Karola Teofila hr. Załuskiego h. Junosza oraz Amelii ks. ks. Ogińskiej z Kozielska h. Oginiec (Ireneusz Załuski miał czterech braci i cztery siostry).
Uczył się rysunku w Krakowie u malarza Wojciecha Stattlera, potem rzeźby w Szkole Sztuk Pięknych, następnie w Wiedniu i Rzymie.
Po powrocie na ziemie polskie wziął aktywny udział w powstaniu styczniowym. W czasie walk z zaborcą uczestniczył w bitwie pod Radziwiłłowem, która została stoczona 2 lipca 1863 roku. Oddziały polskie pod wodzą generała Józefa Wysockiego miały zdobyć miasto, by przenieść powstanie na tereny Ukrainy, co mogłoby zasadniczo wpłynąć na jego przebieg. Mimo liczebnej przewagi powstańcy bitwę o Radziwiłłów przegrali ponosząc wielkie straty.
W późniejszym czasie pełnił służbę w armii austriackiej. W randze porucznika pułku kirasjerów brał udział w walkach pod Sadową 3 lipca 1866 roku.
Friedrich Kaiser ,,Bitwa pod Sadową”, obraz z 1866 roku. Źródło: OneBid
Ireneusz Załuski zmarł przedwczesną śmiercią, na skutek rany odniesionej w pojedynku 20 maja 1868 roku w Dreźnie, w wieku 32 lat.
Kacper Mizdal, pasjonat historii, autor popularnego w mediach społecznościowych cyklu ,,Historia z Kacprem”.
