Sienkiewicz na froncie. Prawdziwa historia

Stanisław Sienkiewicz herbu Korczak przyszedł na świat 25 sierpnia 1895 roku w Kamionce, na terenie zaboru rosyjskiego. Był synem Józefa Sienkiewicza herbu Korczak oraz Seweryny Franciszki z Wyrzykowskich. Miał jedną siostrę oraz trzech braci, między innymi historyka sztuki, profesora w Instytucie Sztuki Polskiej Akademii Nauk w Warszawie – Jerzego.

Szkołę podstawową młody Stanisław ukończył w Baranowiczach, a następnie w 1915 roku Gimnazjum Mariana Rychłowskiego w Warszawie (dzisiejsze VI Liceum Ogólnokształcące imienia Tadeusza Reytana). W czasie gimnazjalnej nauki związał się z ruchem niepodległościowym. Działał w tajnej 1. Warszawskiej Drużynie Harcerskiej imienia Romualda Traugutta, znanej jako ,,Czarna Jedynka”.

Jako jeden z pierwszych delegowanych z Królestwa Polskiego, latem 1913 roku ukończył we Lwowie wojskowy kurs instruktorski w stopniu plutonowego. Podczas wspomnianego kursu nawiązał kontakt z organizacją Drużyn Strzeleckich (DS) pod komendą Józefa Piłsudskiego, zostając emisariuszem DS na terenie Królestwa Kongresowego. W 1914 roku powrócił do Warszawy, gdzie został powołany do Cesarskiej Armii Rosyjskiej. Zakwalifikowano go również do szkoły oficerskiej w Piotrogrodzie, otrzymując jednakże odroczenie do czasu uzyskania matury. 1 września 1915 roku rozpoczął służbę wojskową jako kadet Pawłowskiej Szkoły Wojskowej w Piotrogrodzie, którą ukończył w stopniu porucznika. Otrzymał przydział do Grenadierskiego Pułku Piechoty w Piotrogrodzie. W szeregach tej jednostki brał udział w wielkiej wojnie, walcząc z żołnierzami Armii Monarchii Austro-Węgierskiej. Jako młody oficer Stanisław Sienkiewicz wielokrotnie odznaczał się odwagą oraz walecznością. Kilkakrotnie był ranny. Gdy nadarzyła się okazja, wstąpił on do I Korpusu Wschodniego pod dowództwem generała porucznika Dowbór-Muśnickiego. Po jego rozwiązaniu, wszedł w szeregi Polskiej Siły Zbrojnej pod przywództwem generała pułkownika Hansa Hartwiga von Beselera. Otrzymał przydział do Sztabu w Modlinie.

W 1918 roku Stanisław Sienkiewicz w stopniu kapitana wstąpił do Wojska Polskiego. Przydzielono go do 34. Pułku Piechoty na dowódcę I Batalionu. Wziął udział w wojnie polsko-bolszewickiej. W latach 1922-1924 był słuchaczem Kursu Normalnego Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie. Z dniem 1 października 1924 roku, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, został przeniesiony do Biura Ścisłej Rady Wojennej w Warszawie. 1 grudnia tego samego roku Stanisław Sienkiewicz otrzymał nominację do stopnia majora ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924 roku i 162. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W późniejszym czasie pełnił także służbę w Dowództwie Okręgu Korpusu Nr. I w stolicy. W listopadzie 1928 roku wyznaczono go na stanowisko szefa sztabu 30. Poleskiej Dywizji Piechoty w Kobryniu. Funkcję tą pełnił do września 1930 roku. Jeszcze w tym samym miesiącu przeniesiono go do Oddziału III Sztabu Głównego. 27 czerwca 1935 roku Stanisław Sienkiewicz został awansowany do stopnia podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1935 roku i 9. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 4 lipca 1935 roku wyznaczono go na stanowisko zastępcy dowódcy 69. Pułku Piechoty w Gnieźnie. Jeszcze w tym samym roku został przeniesiony do Generalnego Inspektoratu Sił Zbrojnych w Warszawie.

Wiosną 1939 roku odkomendowano oficera do 29. Dywizji Piechoty w Grodnie, lecz już w lipcu tego samego roku objął dowództwo nad 76. Lidzkim Pułkiem Piechoty. Jego jednostka weszła w skład Armii ,,Prusy”, na czele którego stał generał dywizji Stefan Dąb-Biernacki.

Podpułkownik Stanisław Stankiewicz poległ na polu chwały w bitwie pod Piotrkowem Trybunalskim (a dokładniej pod Longinówką) 6 września 1939 roku. Spoczął na cmentarzu w Milejowie, natomiast jego grób symboliczny znajduje się na warszawskim cmentarzu Powązkowskim (kwatera N-3-16). Pośmiertnie Stanisław Sienkiewicz otrzymał nominację do stopnia pułkownika. Otrzymał wiele ważnych odznaczeń, takich jak: Krzyż Złoty Orderu Virtuti Militari Nr. 133, Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari, Krzyż Niepodległości, Złoty Krzyż Zasługi, Krzyż Walecznych oraz rosyjski Order Świętego Jerzego V klasy. Pamięć o oficerze jest nadal pielęgnowana. W 1991 roku jego imię otrzymała Szkoła Podstawowa w Milejowie.

Kacper Mizdal, pasjonat historii, autor popularnego w mediach społecznościowych cyklu ,,Historia z Kacprem”.

Facebook Comments